เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2569 พลอากาศเอก มนัท ชวนะประยูร ผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (CAAT) ได้เข้าเยี่ยมชมบูธนิทรรศการของ Saab บริษัทเทคโนโลยีด้านการป้องกันประเทศจากสวีเดน ภายในงาน Singapore Airshow 2026 ณ Changi Exhibition Centre สาธารณรัฐสิงคโปร์
ในการเยี่ยมชมครั้งนี้ คณะผู้แทน CAAT ได้รับฟังการนำเสนอเทคโนโลยีและนวัตกรรมสำคัญของ Saab อาทิ ระบบฝึกอบรมและการจำลองสถานการณ์ขั้นสูง (Advanced Training and Simulation Solutions) ระบบต่อต้านอากาศยานไร้คนขับ (Counter-UAS) เครื่องบินขับไล่ Gripen E ระบบเซ็นเซอร์และอิเล็กทรอนิกส์สงคราม รวมถึงโซลูชันด้านการบริหารจัดการสนามบินและระบบบริหารจัดการจราจรทางอากาศ (Total Airport Management and Air Traffic Management) ซึ่งสะท้อนแนวโน้มการบูรณาการเทคโนโลยีระหว่างภาคการบินพลเรือนและระบบความมั่นคง เพื่อยกระดับความปลอดภัย ประสิทธิภาพ และความยืดหยุ่นของระบบการบินในอนาคต
ภายในงานยังมีการหารือร่วมกับพลอากาศเอก วชิระพล เมืองน้อย ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ เกี่ยวกับแนวทางการบูรณาการความร่วมมือระหว่างภาคการบินพลเรือนและภาคทหาร (Civil-Military Integration) ซึ่งเป็นแนวโน้มสำคัญของอุตสาหกรรมการบินโลก โดยประเทศไทยถือเป็นตัวอย่างของการประสานการทำงานระหว่างหน่วยงานพลเรือนและทหารในการบริหารจัดการห้วงอากาศ การยกระดับความปลอดภัย และการรองรับการเติบโตของการจราจรทางอากาศในภูมิภาคอย่างมีประสิทธิภาพ
ทั้งนี้ การเยี่ยมชมยังสะท้อนความสัมพันธ์ด้านเทคโนโลยีการบินระหว่างประเทศไทยและประเทศสวีเดนที่มีประวัติยาวนาน โดยในปี พ.ศ. 2547 พลอากาศเอก มนัท ชวนะประยูร และพลอากาศเอก พันธ์ภักดี พัฒนกุล อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นนักบินไทย 2 คนแรกที่เดินทางไปทำการบินประเมินค่าเครื่องบิน Gripen ณ ประเทศสวีเดน ก่อนที่ประเทศไทยจะจัดหาเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2550 สะท้อนถึงความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ด้านเทคโนโลยีการบินระหว่างสองประเทศ โดยในการพบปะครั้งนี้ Mr. Robert Bjorklund ผู้บริหารระดับสูงของ Saab ซึ่งเป็นอดีตผู้บังคับฝูง Gripen ของกองทัพอากาศสวีเดน ได้ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น
การเยี่ยมชมครั้งนี้สะท้อนบทบาทของ CAAT ในฐานะหน่วยงานกำกับดูแลด้านการบินพลเรือนที่ติดตามแนวโน้มเทคโนโลยีและภัยคุกคามรูปแบบใหม่อย่างใกล้ชิด โดยเฉพาะประเด็นการเชื่อมโยงระหว่าง Civil Aviation และ Aviation Security & Defence Ecosystem ซึ่งมีความสำคัญเพิ่มขึ้นในบริบทของการบริหารจัดการห้วงอากาศ การรับมือภัยคุกคามจากอากาศยานไร้คนขับ (UAS) และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการบินที่ต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างภาคพลเรือนและภาคทหาร เพื่อเสริมสร้างความปลอดภัย ความมั่นคง และความเชื่อมั่นของระบบการบินในระดับภูมิภาคอย่างยั่งยืน
